Stress speelt grote factor bij insuline- resistentie en PCOS

Net zoal bij het merendeel van alle ziektes en aandoeningen, speelt stress een grote factor bij het ontstaan van een verstoring van de hormonale belans zoals PCOS. Langdurige stress in het lichaam verhoogt namelijk de afgifte van cortisol en leidt uiteindelijk dit leidt tot een insulineresistentie(bloedsuikerafwijking).

Hormonen werken nauw met elkaar samen. De hormonen oestrogeen en progesteron vormen samen met insuline en cortisol de ruggengraat van het hormoonnetwerk. De balans tussen de hormonen oestrogeen en progesteron zijn de basis van de vrouwelijke menstruatie cyclus.

Als er teveel insuline in het lichaam aangemaakt wordt, onstaat er uiteindelijk insuline-resistentie (cellen worden ongevoelig voor insuline). Dit zorgt dan weer voor de ontwikkeling van cystes in de eierstokken.  Een verhoogd cortisol gehalte gaat vaak ten koste van het progesteronniveau, waardoor er een oestrogeen dominantie ontstaat. Oestrogeen dominantie en cystes kunnen een cyclus geven waarbij er geen ovulatie meer plaatsvindt. Ook wordt er in deze situatie weinig of geen progesteron geproduceerd wat een verhoogd prolactine (hormoon gemaakt in de hypofyse) niveau geeft.

Oestrogeen dominantie heeft ook een negatief effect op de werking van de schildklier, die daardoor te traag kan worden. Daarnaast ontstaan er tekorten van de mineralen magnesium, zink en de B vitaminen.

Stress, slecht eten, zware sportprogramma’s, crash diëten en hormoongebruik (waaronder de anticonceptie pil) zijn belangrijke redenen voor het niet ovuleren. Veel chemicaliën zoals pesticiden, farmaceutische medicijnen, PCB' s, dioxinen en componenten van plastic, zijn eveneens sterke hormoonverstorende factoren. Hormoonverstoringen geven klachten zoals: dwangmatige eetlust, hoofdpijn, depressie met angst en irritatie, P.M.S, gevoelige en opgezette borsten, cystes in de borsten, overgewicht, vermoeidheid, stemmingwisselingen, vocht vasthouden, slapeloosheid en een verhoogd risico op een miskraam.

Als de stress lang genoeg duurt, daalt uiteindelijk het cortisol gehalte wat (chronische) bijnieruitputting tot gevolg kan hebben. Hierdoor kun je zeer vermoeid raken en het gevoel van een burn-out te hebben. Interessant om te weten is dat de bijnieren bij een cortisol tekort meer mannelijke geslachtshormonen hormonen gaan produceren. Dit zorgt bij veel vrouwen voor klachten zoals acne, overbeharing en haaruitval. Ook gaat het ten koste van de aanmaak van progesteron.

Opvallend is dat helder (ochtend)licht en lichttherapie het cortisol niveau met zo’ n 50% omhoog kunnen brengen. Meditatie heeft een bijzondere rol in de regulatie van het cortisol gehalte, doordat het invloed heeft op zowel hoge als op lage cortisol spiegels. Bij emotioneel instabiele mensen worden vaker cortisol fluctuaties in het serum gezien dan bij mensen die emotioneel stabiel zijn.

Cortisol stimuleert de aanmaak van het enzym histaminase (breekt histamine af), wat de productie en opeenhoping van histamine in het lichaam tegen gaat. Een laag cortisol niveau kun je o.a. merken aan voedselintolerantie, voedselallergie, infectiegevoeligheid, maag-darmklachten, slapeloosheid, spierzwakte, suikerspiegelontregeling, lage lichaamstemperatuur, laag libido, lage bloeddruk, misselijkheid, haaruitval, hoofdpijn en PMS.

Wat is er mogelijk om de hormoonhuishouding zo goed mogelijk zelf elke dag te verzorgen? Dit kan met de juiste voeding, stress verminderen, meditatie, suppletie zoals D-chiro Inositol en beweging. kijk ook op de site van natuurdiëtisten voor meer informatie.

Bron: http://www.natuurdietisten.nl

Vorige